OOG OM OOR (een blog over film en muziek)

Playlist januari & februari 2013

De Oog Om Oor-playlist voor de eerste twee maanden van 2013... Geniet ervan!

Archer

Alcohol, drugs, seks en geweld zijn de basisingrediënten van de Amerikaanse animatieserie 'Archer'. Deze hilarische cartoon handelt over de lotgevallen van geheimagent Sterling Archer (Charlie Sheen meets James Bond) en zijn collega's van ISIS (International Sectret Intelligence Service).

Hoewel de serie zich in het heden afspeelt hebben de decors en typografie een duidelijke seventies-feel. Ook het begin- en eindthema, geschreven door Scott Sims, uitgevoerd door Dominik Hauser en gebaseerd op Mel Young's 'The Killer', maakt meteen duidelijk dat 'Archer' geen alledaagse cartoon is. Ik hoop dat de reeks ooit door een zender als Acht wordt opgepikt, maar wie niet kan wachten kan zijn honger stillen met Youtubefilmjes, streams en torrents (u weet wel hoe dat gaat)...

Favoriete Dilla-beats

Vorige zondag was het zeven (7!) jaar geleden dat James Yancey, Jr. aka J Dilla zijn laatste adem uitblies. Omdat ons respect voor de vroeggestorven producer schier eindeloos is, stelde ik even een lijstje op met m'n 25 favoriete Dilla-beats. Enjoy!

Slum Village - Fall In Love
A Tribe Called Quest - Find A Way
Common - The Light
Steve Spacek - The Dollar
J Dilla - Fuck The Police
The Pharcyde - Runnin'
Jaylib - The Heist
Q-Tip - Let's Ride
Busta Rhymes - So Hardcore
Slum Village - Players
Jaylib - Strip Club
Jay Dee ft. Frank-N-Dank - Pause
Q-Tip - Vivrant Thing
J Dilla - Reckless Driving
Common - Aquarius
Jaylib - Pillz
Common - The Questions
De La Soul - Verbal Clap
J Dilla - Lightworks
Erykah Badu - Didn't Cha Know?
Busta Rhymes - Show Me What You Got
Common - Thelonious ft. Slum Village
A Tribe Called Quest - 1nce Again
J Dilla - Workinonit
Jaylib - The Red

Here We Go, Yo!

Op zondag 3 februari kan je in de AB gaan kijken naar 'Beats, Rhymes & Life: The Travels of A Tribe Called Quest', een uitstekende documentaire over één van de meest opwindende hiphopbands uit de geschiedenis. Naast getuigenissen van generatiegenoten en artiesten die door de creativiteit en drive van ATCQ werden beïnvloed (onder meer Pharrell Williams, Questlove, Common, De La Soul en de Beastie Boys spreken hun bewondering uit) toont regisseur Michael Rapaport ons ook beelden van de strubbelingen , misverstanden en verwijten die uiteindelijk tot het einde van de band zouden leiden.

Als fan is het uiteraard pijnlijk en triest te zien hoe de brave Ali Shaheed Muhammad steeds weer moet bemiddelen tussen een suikerverslaafde en spotlightschuwende Phife Dawg en een ambitieuze, larger-than-life Q-Tip, maar 'Beats, ...' doet je ook (opnieuw?) beseffen hoe uniek de band was en hoe belangrijk hun nalatenschap is voor de hiphop. Niet te missen, dus!
Inkom is gratis en inschrijven doe je via reservationshuis23@abconcerts.be

Gezien en gehoord: Slant Azymuth

Vrijdag ben ik in KASKcinema naar Slant Azymuth, het horrorsoundtrack-project van Andy Votel en Demdike Stare, gaan kijken. Gezien de release van hun selftitled album mij vorig jaar volledig was ontgaan, wist ik niet meteen wat ik mocht verwachten. Andy Votel's naam staat voor mij synoniem met het Finders Keepers-label, dat stoffige en obscure pareltjes uit de meest uiteenlopende en minst populaire genres opnieuw uitbrengt, maar we kennen hem ook van de bizarre mixes die hij als Applehead op de wereld loslaat. Demdike Stare is dan weer een duo dat bevreemdende electronische drone-scapes in elkaar weeft.

Jammer genoeg (ik had net iets liever wat gekke Perzische proto-electronica of Scandinavische funkplaatjes ontdekt) geeft vooral Demdike Stare de richting aan voor Azymuth: met verwrongen synths, klikjes, live tape-manipulatie en ruis werd langzaam een spooky atmosfeer opgebouwd. Het eerste halfuur van de set keek ik m'n ogen uit: de beklemmende sfeer die de combinatie van semi-misselijkmakende geluiden en de constante stroom van found footage, psychedelische beeldcollages en allround weirdness opriep, deed me constant naar adem happen.

Een vreemde, zij het interessante ervaring, die helaas een beetje teniet werd gedaan door de duur van het gebeuren. Na een uurtje was het effect van zowel beeld als geluid immers zo goed als uitgewerkt en hapte ik enkel tijdens het gapen nog naar adem: jammer. Dat Slant Azymuth in minder copieuze porties wel degelijk te genieten valt, zie je hier:

Kanttekeningen: Ultranova

- 'Organ in the Attic Sings the Blues' van Deadbeat (Wild Life Documentaries, 2002) zetten we bij Camera Obscura in om het programma uit te laten bollen. Nu heb ik zo'n blauw vermoeden dat Diederik van Camera Obscura, fan van Bouli Lanners als 'k me niet vergis, de muziek gehaald heeft uit Lanners Ultranova (2005)!

- De minimalistische muziek van Jarby McCoy voor Ultranova is te beluisteren op de site van Cineuropa, wel in het onpraktische .ram-formaat. Het mooie 'Dérapages' vind je ook op YouTube: