Jammer genoeg (ik had net iets liever wat gekke Perzische proto-electronica of Scandinavische funkplaatjes ontdekt) geeft vooral Demdike Stare de richting aan voor Azymuth: met verwrongen synths, klikjes, live tape-manipulatie en ruis werd langzaam een spooky atmosfeer opgebouwd. Het eerste halfuur van de set keek ik m'n ogen uit: de beklemmende sfeer die de combinatie van semi-misselijkmakende geluiden en de constante stroom van found footage, psychedelische beeldcollages en allround weirdness opriep, deed me constant naar adem happen.
Posts tonen met het label KASKcinema. Alle posts tonen
Posts tonen met het label KASKcinema. Alle posts tonen
Gezien en gehoord: Slant Azymuth
Vrijdag ben ik in KASKcinema naar Slant Azymuth, het horrorsoundtrack-project van Andy Votel en Demdike Stare, gaan kijken. Gezien de release van hun selftitled album mij vorig jaar volledig was ontgaan, wist ik niet meteen wat ik mocht verwachten. Andy Votel's naam staat voor mij synoniem met het Finders Keepers-label, dat stoffige en obscure pareltjes uit de meest uiteenlopende en minst populaire genres opnieuw uitbrengt, maar we kennen hem ook van de bizarre mixes die hij als Applehead op de wereld loslaat. Demdike Stare is dan weer een duo dat bevreemdende electronische drone-scapes in elkaar weeft.
Jammer genoeg (ik had net iets liever wat gekke Perzische proto-electronica of Scandinavische funkplaatjes ontdekt) geeft vooral Demdike Stare de richting aan voor Azymuth: met verwrongen synths, klikjes, live tape-manipulatie en ruis werd langzaam een spooky atmosfeer opgebouwd. Het eerste halfuur van de set keek ik m'n ogen uit: de beklemmende sfeer die de combinatie van semi-misselijkmakende geluiden en de constante stroom van found footage, psychedelische beeldcollages en allround weirdness opriep, deed me constant naar adem happen.
Een vreemde, zij het interessante ervaring, die helaas een beetje teniet werd gedaan door de duur van het gebeuren. Na een uurtje was het effect van zowel beeld als geluid immers zo goed als uitgewerkt en hapte ik enkel tijdens het gapen nog naar adem: jammer. Dat Slant Azymuth in minder copieuze porties wel degelijk te genieten valt, zie je hier:
Jammer genoeg (ik had net iets liever wat gekke Perzische proto-electronica of Scandinavische funkplaatjes ontdekt) geeft vooral Demdike Stare de richting aan voor Azymuth: met verwrongen synths, klikjes, live tape-manipulatie en ruis werd langzaam een spooky atmosfeer opgebouwd. Het eerste halfuur van de set keek ik m'n ogen uit: de beklemmende sfeer die de combinatie van semi-misselijkmakende geluiden en de constante stroom van found footage, psychedelische beeldcollages en allround weirdness opriep, deed me constant naar adem happen.
Searching for Sugar Man
'Cause' (Coming From Reality, 1971)
'Inner City Blues' (Cold Fact, 1970)
'I'll Slip Away' (Coming From Reality, 2009 Bonus Track)
'Streetboy' (Coming From Reality, 2009 Bonus Track)
'Sugar Man' (Cold Fact, 1970)
In ons land speelt deze internationale publiekslieveling eigenaardig genoeg enkel in het Brusselse Aventure Ciné Confort en dankzij One Shot Cinema nog tweemaal in de Gentse KASKcinema - de data vind je in onze Oog Om Oor-kalender rechts. Daarnaast is ie wel al verkrijgbaar op dvd. Tip: zie 'm met zo weinig mogelijk voorkennis en deel de film en de muziek met zo veel mogelijk vrienden. Warm aanbevolen in barre tijden.
In ons land speelt deze internationale publiekslieveling eigenaardig genoeg enkel in het Brusselse Aventure Ciné Confort en dankzij One Shot Cinema nog tweemaal in de Gentse KASKcinema - de data vind je in onze Oog Om Oor-kalender rechts. Daarnaast is ie wel al verkrijgbaar op dvd. Tip: zie 'm met zo weinig mogelijk voorkennis en deel de film en de muziek met zo veel mogelijk vrienden. Warm aanbevolen in barre tijden.
Abonneren op:
Posts (Atom)

