Van 2012: Favoriete filmmuziek

Gehele soundtracks en scores of afzonderlijke nummers, de muziek uit deze films van 2012 blijft mij het meeste bij.

#10 Skyfall

Voor zijn allereerste Bondsoundtrack en vijfde samenwerking met filmmaker Sam Mendes heeft componist Thomas Newman zijn best gedaan. En Adele natuurlijk ook, samen met producent Paul Epworth, voor de titelsong.

#9 The Hobbit: An Unexpected Journey

Misschien meer omwille van een jonge nostalgie; Howard Shore lijkt immers heel wat te hergebruiken uit zijn The Lord of the Rings-catalogus. Maar dit meeslepende dwergenlied staat toch zeker zijn - uhm - mannetje.

#8 Beasts of the Southern Wild

Hoewel Benh Zeitlins debuut mij met een dubbel gevoel achterliet en ik zijn standpunt en intentie in vraag stel, kan ik niet ontkennen dat de muziek voor zijn volk uit The Bathtub bruist en schuimt van leven.

#7 De rouille et d'os

Componist Alexandre Desplat levert de laatste paar jaar werk af van hoge kwantiteit én kwaliteit - zie eveneens verder. En Jacques Audiard hoeft al langer niet meer te bewijzen dat hij smaak heeft ook op muzikaal vlak. Zo wist hij dit nummer van Bon Iver perfect in te zetten:

#6 Wuthering Heights

Laat me de mannen van indiefolkband Bon Iver opvolgen met deze folkrockgasten, Mumford & Sons, en hun hartverscheurende bijdrage aan een al smartelijk relaas. "Tell me not of heartbreak. It plagues my soul, it plagues my soul."

#5 Holy Motors
Alleen al om deze meesterlijke muzikale intermezzo:

#4 Moonrise Kingdom

In lijn met zijn stijl, is de muziek van Wes Andersons cinema een fabuleus wandtapijt van kleurrijke stukjes stof: doorheen een uiteenlopende maar zorgvuldig gesprokkelde soundtrack (met onder meer Benjamin Britten en Leonard Bernstein) weeft hij een verrassende, nieuwe score, hier van de hand van Alexandre Desplat.

#3 This Must Be the Place

Wat wil je ook, met een film die als eerbetoon genoemd is naar een song van Talking Heads, 'This Must the Place (Naive Melody)'. Een pakkende cover van Trevor Green en een aardige bijdrage van indiemuzikanten Will Oldham en Michael Brunnock (luister). En voeg daar nog eens, naast die uit Holy Motors, een tweede memorabele muzikale intermezzo uit 2012 aan toe!

#2 The Turin Horse (A torinói ló)

Ook voor zijn finale film kon Béla Tarr rekenen op componist Mihály Víg. Het resultaat is één beklemmende instrumentale (klaag?)zang dat doorheen de film even routineus herhaald wordt als de handelingen van de personages. Na een vol film(muziek)jaar blijft deze door mijn hoofd spoken!

#1 Le voyage dans la lune (A Trip to the Moon)

Het Franse elektronische duo Air werd gevraagd de intensieve restauratie van George Méliès' mijlpaal van een muzikale (her)interpretatie te voorzien. Een hele klus, en toegegeven, het was even wennen aan hun bonte antwoord,  maar wat mij betreft, klopt het. De twee zijn erin geslaagd een mengsel te brouwen van vervreemding, verwondering en vreugde - terecht, want Méliès' zestien minuten magie en zo ook de cinema verdienen gevierd te worden!
Dat viel ook Jonas op: "Daar de inspiratie groter was dan de film lang is, kwamen Nicolas Godin en en Jean-Benoît Dunckel met een op de film geïnspireerd full album op de proppen. Duidelijk te horen dat Godin en Dunckel zich geamuseerd hebben bij het maken van deze soundtrack: de aandoenlijk onnozele moog-motiefjes en jaren zeventigdrums toverden een glimlach op ons gezicht."
Hieronder twee afzonderlijke nummers maar ook het album in z'n geheel (voorlopig nog), juist omdat je 't zeker eens in z'n geheel zou kunnen horen. Heb ikzelf grijsgedraaid. "Ook zonder beelden best te genieten", verzekert Jonas (lees zijn volledige recensie op Cutting Edge).  

Tot slot vernoem ik nog graag deze: Philip Glass' werk voor Elena, de pianomuziek in Amour, 'Little Black Spiders' door house-dj Armand Van Helden - begot - en Fiona Marr, uit de gelijknamige Vlaamse film, en The Dark Knight Rises-score van Hans Zimmer.